Yrða

erfingi

nafnorð, karlkyn

ja, m., (arfingi, Fms. ix. 328, Gþl. 287), pl. erfingjar, [arbingjas (pl.), Runic stone in Tune; Ulf. renders κληρονόμος by arbja or arbinumja; Dan. arving; Swed. arfvinge]:—an heir, Grág. i. 217, Eg. 25, Nj. 3, 656 C. 36, Fms. l. c., etc. etc. erfingja-lauss, adj. without heirs, Fms. v. 298, x. 307.

Skammstafanir og tilvitnanir

Skammstafanir

m.
karlkyn (e. masculine)
pl.
fleirtala (e. plural)
Ulf.
Ulfilas.
Dan.
Danish.
Swed.
Swedish.
l. c.
loco citato.
etc.
et cetera.
adj.
lýsingarorð (e. adjective)

Tilvitnuð rit

Fms.
Fornmanna sögur. (E. I.)
Gþl.
Gulaþings-lög. (B. II.)
Grág.
Grágás. (B. I.)
Eg.
Egils saga. (D. II.)
Nj.
Njála. (D. II.)