erfingi
nafnorð, karlkyn
ja, m., (arfingi, Fms. ix. 328, Gþl. 287), pl. erfingjar, [arbingjas (pl.), Runic stone in Tune; Ulf. renders κληρονόμος by arbja or arbinumja; Dan. arving; Swed. arfvinge]:—an heir, Grág. i. 217, Eg. 25, Nj. 3, 656 C. 36, Fms. l. c., etc. etc. erfingja-lauss, adj. without heirs, Fms. v. 298, x. 307.
Skammstafanir og tilvitnanir
Skammstafanir
- m.
- karlkyn (e. masculine)
- pl.
- fleirtala (e. plural)
- Ulf.
- Ulfilas.
- Dan.
- Danish.
- Swed.
- Swedish.
- l. c.
- loco citato.
- etc.
- et cetera.
- adj.
- lýsingarorð (e. adjective)
Tilvitnuð rit
- Fms.
- Fornmanna sögur. (E. I.)
- Gþl.
- Gulaþings-lög. (B. II.)
- Grág.
- Grágás. (B. I.)
- Eg.
- Egils saga. (D. II.)
- Nj.
- Njála. (D. II.)