fæta

tt, a dubious word, in the phrase, eiga um vandræði at f., to have to grapple with hardships, Glúm. 374; er hann svá í öllu sínu athæfi at trautt megu menn um hann fæta, such in all his doings that people could hardly manage him, Fb. i. 167; menn megu trautt heima um þik fæta, 173, (tæla, Fms. xi. 78, 92): Icel. now say, það verðr ekki við hann tætt, there are no ways with him, of an unruly person.