fætta
sagnorð
Merkingar
mod. fækka, which form occurs in MSS. of the 14th century, also fætka; but in a poem of 1246 tí-rætt and fætta are made to rhyme: [fár]:—to make few, reduce in number, in old writers with acc., in mod. with dat.; at fætta skyldi húskarla, Ó. H. 113 (Fms. iv. 255).; Hkr. ii. 183 fækka less correct; ok fætta svá lið þeirra, Fbr. 74 new Ed., but fæcka in Fb. ii. 164, l. c.: reflex. to grow fewer, less, en er Hákon jarl sá fættask liðit á skipum sínum, Fms. i. 174; þegar grjótið fættisk, xi. 95; þá er fattask tóku föng, Sturl. i. 135; at eldiviðrinn tæki at fættask, Orkn. 112; fækkuðusk skotvápnin, Eb. 248.
- 2.
to grow cold, unfriendly, (fár II); heldr tók at fækkask með þeim, Vápn. 9, Fs. 149.
Skammstafanir og tilvitnanir
Skammstafanir
- mod.
- modern.
- MSS.
- manuscript, manuscripts.
- acc.
- þolfall (e. accusative)
- dat.
- þágufall (e. dative)
- Ed.
- edition, editions, edited.
- l. c.
- loco citato.
- reflex.
- reflexive.
Tilvitnuð rit
- Ó. H.
- Ólafs saga Helga. (E. I.)
- Fms.
- Fornmanna sögur. (E. I.)
- Hkr.
- Heimskringla. (E. I.)
- Fbr.
- Fóstbræðra saga. (D. II.)
- Fb.
- Flateyjar-bók. (E. I.)
- Sturl.
- Sturlunga saga. (D. I.)
- Orkn.
- Orkneyinga saga. (E. II.)
- Eb.
- Eyrbyggja saga. (D. II.)
- Vápn.
- Vápnfirðinga saga. (D. II.)
- Fs.
- Forn-sögur. (D. II.)