fúinn
lýsingarorð
Merkingar
- 1.
part. adj. of a lost strong verb analogous to búinn, hence feyja (q. v.), rotten, esp. of a tree, also of clothes, but without the notion of stinking, Jón. 19; graut-fúinn, mauk-f., fót-f., ú-fúinn, al-fúinn.
- 2.
adj. rotten. Mar. 378.
Skammstafanir og tilvitnanir
Skammstafanir
- part.
- lýsingarháttur (e. participle)
- adj.
- lýsingarorð (e. adjective)
- q. v.
- quod vide.
- esp.
- especially.
Tilvitnuð rit
- Mar.
- Maríu saga. (F. III.)