fangaváttr

nafnorð, karlkyn

fanga-váttr

m. a law term, a witness fetched (summoned) at random, Gþl. 547–549.

Skammstafanir og tilvitnanir

Skammstafanir

m.: karlkyn (e. masculine)

Tilvitnuð rit

Gþl.: Gulaþings-lög. (B. II.)