fang
nafnorð, karlkyn
fang-staðr
m. something to grasp or lay hold of, in the phrases, fá f. á e-m, to catch hold of one, Vápn. 14, Th. 14; ljá fangstaðar á sér, to let oneself be caught, Fms. iv. 282.
Skammstafanir og tilvitnanir
Skammstafanir
- m.
- karlkyn (e. masculine)
Tilvitnuð rit
- Vápn.
- Vápnfirðinga saga. (D. II.)
- Th.
- Theophilus. (F. III.)
- Fms.
- Fornmanna sögur. (E. I.)