finn
nafnorð, hvorugkyn
finn-gálkn
n. (finn-galp, Fas. iii. 473, wrongly), a fabulous monster, half man, half beast, Nj. 183, Landn. 317. v. l., Fms. v. 246: the word centaur is rendered by finngálkn, 673. 2, Rb. (1812. 17); hence finn-gálknað, part. n. a gramm. term to express incongruous metaphors and the like, cp. Horace’s ‘desinit in piscem …,’ Skálda 187, 204.
Skammstafanir og tilvitnanir
Skammstafanir
- n.
- hvorugkyn (e. neuter)
- v. l.
- varia lectio.
- part.
- lýsingarháttur (e. participle)
- gramm.
- grammar.
- cp.
- compare.
Tilvitnuð rit
- Fas.
- Fornaldar sögur. (C. II.)
- Nj.
- Njála. (D. II.)
- Landn.
- Landnáma. (D. I.)
- Fms.
- Fornmanna sögur. (E. I.)
- Rb.
- Rímbegla. (H. III.)
- Skálda
- Skálda. (H. I.)