firn
nafnorð, hvorugkyn
Merkingar
n. pl. (mod. firni), [Ulf. fairina = αἰτία], an abomination, shocking thing; mæltu margir at slíkt væri mikil firn, Nj. 156, Fs. 62, Sturl. i. 12, Fms. vi. 38, Gullþ. 13; svá miklum firnum, Eg. 765; f. ok endemi, or heyr á firn, what a monstrous thing! Fms. vii. 21, 25: the saying, firnum nýtr þess er firnum fær, cp. the Lat. ‘male parta male dilabuntur,’ Fbr. 28, Grett. 16 new Ed.: gen. pl. firna-, used as a prefix to adjectives and nouns, shockingly.
COMPDS:
- II.
in mod. usage, firni = a great deal, a lot; firnin o:ll, a vast lot.
Skammstafanir og tilvitnanir
Skammstafanir
- n.
- hvorugkyn (e. neuter)
- pl.
- fleirtala (e. plural)
- mod.
- modern.
- Ulf.
- Ulfilas.
- cp.
- compare.
- Lat.
- Latin.
- Ed.
- edition, editions, edited.
- gen.
- eignarfall (e. genitive)
- COMPDS
- samsett orð (e. compounds)
Tilvitnuð rit
- Nj.
- Njála. (D. II.)
- Fs.
- Forn-sögur. (D. II.)
- Sturl.
- Sturlunga saga. (D. I.)
- Fms.
- Fornmanna sögur. (E. I.)
- Gullþ.
- Gull-Þóris saga. (D. II.)
- Eg.
- Egils saga. (D. II.)
- Fbr.
- Fóstbræðra saga. (D. II.)
- Grett.
- Grettis saga. (D. II.)