Yrða

firn

nafnorð, hvorugkyn

Merkingar

n. pl. (mod. firni), [Ulf. fairina = αἰτία], an abomination, shocking thing; mæltu margir at slíkt væri mikil firn, Nj. 156, Fs. 62, Sturl. i. 12, Fms. vi. 38, Gullþ. 13; svá miklum firnum, Eg. 765; f. ok endemi, or heyr á firn, what a monstrous thing! Fms. vii. 21, 25: the saying, firnum nýtr þess er firnum fær, cp. the Lat. ‘male parta male dilabuntur,’ Fbr. 28, Grett. 16 new Ed.: gen. pl. firna-, used as a prefix to adjectives and nouns, shockingly.

  1. II.

    in mod. usage, firni = a great deal, a lot; firnin o:ll, a vast lot.

Skammstafanir og tilvitnanir

Skammstafanir

n.
hvorugkyn (e. neuter)
pl.
fleirtala (e. plural)
mod.
modern.
Ulf.
Ulfilas.
cp.
compare.
Lat.
Latin.
Ed.
edition, editions, edited.
gen.
eignarfall (e. genitive)
COMPDS
samsett orð (e. compounds)

Tilvitnuð rit

Nj.
Njála. (D. II.)
Fs.
Forn-sögur. (D. II.)
Sturl.
Sturlunga saga. (D. I.)
Fms.
Fornmanna sögur. (E. I.)
Gullþ.
Gull-Þóris saga. (D. II.)
Eg.
Egils saga. (D. II.)
Fbr.
Fóstbræðra saga. (D. II.)
Grett.
Grettis saga. (D. II.)