fiskja
sagnorð
t; pret. pl. fisktu, Landn. 271; fiskþi, Grág. Kb. i. 132; fiskja, N. G. L. i. 139, Bs. i. 326; pres. fiskir, Grág. i. 470, 471; fiscar, Kb. i. 132, is undoubtedly wrong; fiskt (sup.), 656 C. 2: in mod. usage always að, and so in MSS. of the 15th century; pres. fiskar, Gþl. 427; pret. fiskaði, Bs. i. 360; pl. fiskaðu, Fas. ii. 111, B. K. 120:—to fish; fiskja síld, Fms. x. 22; karl fiskti þá ýsu, en áðr hafði hann fiskt löngu, Frissb. 255.
Skammstafanir og tilvitnanir
Skammstafanir
- pret.
- þátíð (e. preterite)
- pl.
- fleirtala (e. plural)
- pres.
- nútíð (e. present)
- sup.
- sagnbót (e. supine)
- mod.
- modern.
- MSS.
- manuscript, manuscripts.
Tilvitnuð rit
- Landn.
- Landnáma. (D. I.)
- Grág.
- Grágás. (B. I.)
- Kb.
- Konungs-bók. (B. I, C. I, etc.)
- N. G. L.
- Norges Gamle Love. (B. II.)
- Bs.
- Biskupa sögur. (D. III.)
- Gþl.
- Gulaþings-lög. (B. II.)
- Fas.
- Fornaldar sögur. (C. II.)
- B. K.
- Björgynjar Kálfskinn. (J. II.)
- Fms.
- Fornmanna sögur. (E. I.)