Yrða

flug

nafnorð, hvorugkyn

Merkingar

n., but in old writers usually, if not always, flugr, m. [cp. fljúga I]:—flight, Lat. volatus; fuglanna flug (acc.), Stj. 17; þá beinir hann fluginn, Edda 60; (hann) dró arnsúg í flugnum, 46; í sínum flug, Stj. 270: the phrase, á flugi, in the flight; fugl á flugi, a bird of flight, Od. xii. 62; mætir hón hamrinun á flugi, Edda 58; á ferð ok flugi, ‘faring and flying,’ all in motion, Fas. i. 6, Núm. 2. 99: metaph., var hón öll á flugi, she was all in a flutter, Fb. ii. 335.

  1. II.

    = flótti, Lat. fuga, flight, only in poetry; trauðr flugar, unwilling to flee, bold, Hkv. 1. 52, Fms. xi. 186 (in a verse); flugar-trauðr, adj. bold, Hkv. 1. 54; cp. flug-skjarr, flug-styggr, flug-trauðr, flug-varr, adj., flug-þverrir, m. firm in battle, unflinching, all epithets of heroes, Lex. Poët.

  2. III.

    neut. a sheer precipice; hann er svá hár, ok þat flug fyrir ofan at …, Fas. ii. 231; hence fluga-björg, n. pl. and fluga-hamarr (mod. flug-hamarr), m. precipices, Bs. i. 330, Fms. viii. 18. 49, Fb. iii. 408, Fas. ii. 231: also of a current, fluga-fors, m., Mag.; fluga-straumr, m. a rapid vortex, eddy, Edda 67 (in a verse):—other compds in mod. use, flug-beittr, adj. keen-edged, as a razor; flug-gáfaðr, flug-næmr, flug-skarpr, adj. keen, acute, quick to learn; flug-háll, adj. (flug-hálka, u, f.), very slippery; flug-ríkr, adj. immensely rich.

Skammstafanir og tilvitnanir

Skammstafanir

n.
hvorugkyn (e. neuter)
m.
karlkyn (e. masculine)
cp.
compare.
Lat.
Latin.
acc.
þolfall (e. accusative)
metaph.
metaphorical, metaphorically.
adj.
lýsingarorð (e. adjective)
neut.
hvorugkyn (e. neuter)
pl.
fleirtala (e. plural)
mod.
modern.
f.
kvenkyn (e. feminine)

Tilvitnuð rit

Stj.
Stjórn. (F. I.)
Edda
Edda. (C. I.)
Od.
Odysseifs-kvæði, prose, 1829.
Fas.
Fornaldar sögur. (C. II.)
Fb.
Flateyjar-bók. (E. I.)
Hkv.
Helga-kviða Hundingsbana. (A. II.)
Fms.
Fornmanna sögur. (E. I.)
Lex. Poët.
Lexicon Poëticum by Sveinbjörn Egilsson, 1860.
Bs.
Biskupa sögur. (D. III.)
Mag.
Mágus saga. (G. II.)