Yrða

forganga

sagnorð for-ganga

Merkingar

  1. 1.

    gékk, [Germ. vergeben], to perish, Ann. 1368, 1412, N. T.

  2. 2.

    u, f. [A. S. fore-gengd], a ‘going before,’ help, Hkr. ii. 122. forgöngu-kona, u, f., Mar., Stj. forgöngu-maðr, m. a guide (either man or woman), leader, Hkr. iii. 103, Th. 15.

Skammstafanir og tilvitnanir

Skammstafanir

Germ.
German.
f.
kvenkyn (e. feminine)
A. S.
Anglo-Saxon.
m.
karlkyn (e. masculine)

Tilvitnuð rit

Ann.
Íslenzkir annálar. (D. IV.)
N. T.
New Testament.
Hkr.
Heimskringla. (E. I.)
Mar.
Maríu saga. (F. III.)
Stj.
Stjórn. (F. I.)
Th.
Theophilus. (F. III.)