for
nafnorð, hvorugkyn
for-ellri
Merkingar
or foreldri, n., later forellrar, mod. foreldrar, m. pl. (inserting d); masc. foreldrar occurs Nj. 224; forellar (eliding the r), Fms. x. (Ágrip), 410, 413, 418; [Germ. vorältern]:—forefathers, elders, ancestors, in old writers always in this sense; feðr ok forellri. Stj. 240, Fms. i. 34; úlikir sínu forellri, 195; um þat bregðr mér til forellris míns, vii. 64; enir fyrri forellrar várir, Ó. H. 69; frændr ok forellrar, id.; frænda ok forellra, Fms. i. 33; sumir hans forellrar, viii. 101; faðir ok forellar, x. 418:—eccl. predecessors, H. E. i. 512. forellris-menn, m. pl. forefathers, Fms. ix. 334, Fas. i. 351, Stj. 63, 139, Barl. passim.
- II.
in mod. usage, parents, and only in masc. pl. foreldrar; this sense occurs as early as the N. T. (vide feðgin), but is unknown to older writers.
Skammstafanir og tilvitnanir
Skammstafanir
- n.
- hvorugkyn (e. neuter)
- mod.
- modern.
- m.
- karlkyn (e. masculine)
- pl.
- fleirtala (e. plural)
- masc.
- karlkyn (e. masculine)
- Germ.
- German.
- eccl.
- ecclesiastical.
Tilvitnuð rit
- Nj.
- Njála. (D. II.)
- Fms.
- Fornmanna sögur. (E. I.)
- Stj.
- Stjórn. (F. I.)
- Ó. H.
- Ólafs saga Helga. (E. I.)
- H. E.
- Historia Ecclesiastica Islandiae. (J. I.)
- Fas.
- Fornaldar sögur. (C. II.)
- Barl.
- Barlaams saga. (F. III.)
- N. T.
- New Testament.