freista
sagnorð
Merkingar
að, [Ulf. frajsan = πειράζειν, A. S. frasjan, Hel. and O. H. G. fresan, old Frank. frasan,—all of them without t; Dan. friste; Swed. fresta]:—to try, with gen.; freista má ek þess, Eg. 606; freista sín, to try one’s prowess, Edda 31; freista sunds, Ld. 166; hafa ymiss við freistað, Ó. H. 34; freista þessar íþróttar, Edda 31; freista þessa, id.:—with um or inf., freista um fleiri leiki, 32; at hann mun f. at renna skeið, 31:—absol., bað þá f. ef …, Eg. 174, 279; freista hvé þat hlýddi, to try how, Íb. 7; freista at vér fáim drepit þá, Fms. i. 9.
- β.
to tempt, make trial of, with gen., which sense occurs in Vsp. 22; freistum þeirra, Fms. vii. 193; ef hans f. fírar, Hm. 25:—esp. in the religious sense, to tempt, Rb. 82, Symb. 31, Stj. 145 passim, N. T., Pass., Vídal.
Skammstafanir og tilvitnanir
Skammstafanir
- Ulf.
- Ulfilas.
- A. S.
- Anglo-Saxon.
- Hel.
- Heliand.
- O. H. G.
- Old High German.
- Frank.
- Frankish.
- Dan.
- Danish.
- Swed.
- Swedish.
- gen.
- eignarfall (e. genitive)
- absol.
- absolute, absolutely.
- esp.
- especially.
Tilvitnuð rit
- Eg.
- Egils saga. (D. II.)
- Edda
- Edda. (C. I.)
- Ld.
- Laxdæla saga. (D. II.)
- Ó. H.
- Ólafs saga Helga. (E. I.)
- Íb.
- Íslendinga-bók. (D. I.)
- Fms.
- Fornmanna sögur. (E. I.)
- Vsp.
- Völuspá. (A. I.)
- Hm.
- Hává-mál. (A. I.)
- Rb.
- Rímbegla. (H. III.)
- Symb.
- Symbolae. (H. IV.)
- Stj.
- Stjórn. (F. I.)
- N. T.
- New Testament.
- Pass.
- Passíu-sálmar.
- Vídal.
- Vídalíns-postilla.