fremja
sagnorð
Merkingar
pret. framði, pres. frem, part. framiðr, framdr, mod. also framinn; [A. S. fremman; Dan. fremme]:—to further, promote; fremja Kristni, to further Christianity, Fms. x. 416; fremja sik, to distinguish oneself, Nj. 254; fremja sik á e-u, Sks. 25 B; þóttú þykisk hafa framit þik utan-lendis, Glúm. 342; sá er framiðr er framarr er settr, Edda 127.
- 2.
to perform, exercise, Fms. i. 260, vii. 164, 625. 60, 656 A. 2. 18, Hom. 52, 655 xi. 4, Og. 146, Nj. 10; fremja seið, heiðni, N. G. L. i. 19, Hkr. i. 19; fremja munaðlífi, 625. 41; fremja sund, to swim, Rm. 32.
- β.
in mod. usage often in a bad sense, to commit, e. g. fremja glæp, löst, etc.
- β.
- II.
reflex. to advance oneself; hann hafði mikit framisk í utan-ferð sinni, Fms. iii. 122, v. 345.
- 2.
in a pass. sense (rarely), Hom. 72.
- 2.
- III.
part. fremjandi, a performer, Edda 68.
Skammstafanir og tilvitnanir
Skammstafanir
- pret.
- þátíð (e. preterite)
- pres.
- nútíð (e. present)
- part.
- lýsingarháttur (e. participle)
- mod.
- modern.
- A. S.
- Anglo-Saxon.
- Dan.
- Danish.
- e. g.
- exempli gratia.
- etc.
- et cetera.
- reflex.
- reflexive.
- pass.
- þolmynd (e. passive)
Tilvitnuð rit
- Fms.
- Fornmanna sögur. (E. I.)
- Nj.
- Njála. (D. II.)
- Sks.
- Konungs skugg-sjá. (H. II.)
- Glúm.
- Víga-Glúms saga. (D. II.)
- Edda
- Edda. (C. I.)
- Hom.
- Hómilíu-bók. (F. II.)
- Og.
- Oddrúnar-grátr. (A. II.)
- N. G. L.
- Norges Gamle Love. (B. II.)
- Hkr.
- Heimskringla. (E. I.)
- Rm.
- Rígsmál. (A. II.)