frest
nafnorð, hvorugkyn
usually n. pl., but also f. sing. (in mod. usage frestr, m.), delay; löng frest, Fms. ii. 216: ok væri þar lögð frest á, Hkr. i. 292; þessi frest, Stj. 446; þó at frestin væri löng, Fms. v. 72; biðja sér fresta, ii. 114, Rb. 364; ljá e-m fresta um e-t, Fms. iv. 225, Hom. 33; Uni kvað sér ílla líka öll frestin, Fs. 32: the saying, frest eru ílls bezt, Fms. v. 294,—mod., frestr er á illu bestr: the phrase, selja á frest, to sell on credit, Vápn. 7, Sturl. 91, Gísl. 12; hence frest-skuld, f. credit, Snót 62.
Skammstafanir og tilvitnanir
Skammstafanir
- n.
- hvorugkyn (e. neuter)
- pl.
- fleirtala (e. plural)
- f.
- kvenkyn (e. feminine)
- sing.
- eintala (e. singular)
- mod.
- modern.
- m.
- karlkyn (e. masculine)
Tilvitnuð rit
- Fms.
- Fornmanna sögur. (E. I.)
- Hkr.
- Heimskringla. (E. I.)
- Stj.
- Stjórn. (F. I.)
- Rb.
- Rímbegla. (H. III.)
- Hom.
- Hómilíu-bók. (F. II.)
- Fs.
- Forn-sögur. (D. II.)
- Vápn.
- Vápnfirðinga saga. (D. II.)
- Sturl.
- Sturlunga saga. (D. I.)
- Gísl.
- Gísla saga. (D. II.)
- Snót
- Snót, poems.