fresta
sagnorð
að, to defer, put up, with dat., Ld. 322, Ó. H. 95. Orkn. 48, Fms. viii. 327, Fb. iii. 408: absol. to delay, tarry, Lv. 52, Fms. ix. 355: reflex. to be delayed, upset, Fær. 93, Fs. 74, Korm. 134, Fbr. 185, Fms. v. 318.
Skammstafanir og tilvitnanir
Skammstafanir
- dat.
- þágufall (e. dative)
- absol.
- absolute, absolutely.
- reflex.
- reflexive.
Tilvitnuð rit
- Ld.
- Laxdæla saga. (D. II.)
- Ó. H.
- Ólafs saga Helga. (E. I.)
- Orkn.
- Orkneyinga saga. (E. II.)
- Fms.
- Fornmanna sögur. (E. I.)
- Fb.
- Flateyjar-bók. (E. I.)
- Lv.
- Ljósvetninga saga. (D. II.)
- Fær.
- Færeyinga saga. (E. II.)
- Fs.
- Forn-sögur. (D. II.)
- Korm.
- Kormáks saga. (D. II.)
- Fbr.
- Fóstbræðra saga. (D. II.)