göngu
nafnorð, karlkyn
göngu-maðr
(pl. -menn), m. a vagrant, beggar, Grág. i. 163, 295, 341, K. Þ. K. 34, 80, Gísl. 54–56, 141.
Skammstafanir og tilvitnanir
Skammstafanir
- pl.
- fleirtala (e. plural)
- m.
- karlkyn (e. masculine)
Tilvitnuð rit
- Grág.
- Grágás. (B. I.)
- K. Þ. K.
- Kristinn-réttr Þorláks ok Ketils = Kristinna-laga-þáttr. (B. I.)
- Gísl.
- Gísla saga. (D. II.)