geyja
sagnorð
pret. gó, Orkn. 114, 150, Nj. 74, Rd. 302, Fas. ii. 33; 3rd pers. pl. gó, Fms. xi. 12; pret. subj. gœi, 10; pres. indic. geyr (spelt gœr), Clem. 44: [Dan. gjö; Swed. gö]:—to bark; er vér heyrðum hvelpana g., Fms. xi. 12, passim (above):—metaph. to scoff at, blaspheme, with acc., vil ek eigi goð geyja, Bs. i. 17: in a ditty of the year 999 A. D., hann gœr Gefjon (acc.), Clem. l. c.; g. gest, Hm. 136; also, g. á e-n, to abuse one (á-gauð); geyr hón á þá, Gísl. 139: geyja at e-m, to bark at one, Nj. 106: reflex. recipr. geyjask, to abuse one another, N. G. L. i. 333. This word is now obsolete in Icel. and replaced by gelta, q. v.
Skammstafanir og tilvitnanir
Skammstafanir
- pret.
- þátíð (e. preterite)
- pers.
- person.
- pl.
- fleirtala (e. plural)
- subj.
- viðtengingarháttur (e. subjunctive)
- pres.
- nútíð (e. present)
- indic.
- framsöguháttur (e. indicative)
- Dan.
- Danish.
- Swed.
- Swedish.
- metaph.
- metaphorical, metaphorically.
- acc.
- þolfall (e. accusative)
- A. D.
- Anno Domini.
- l. c.
- loco citato.
- reflex.
- reflexive.
- recipr.
- reciprocally.
- Icel.
- Iceland, Icelander, Icelanders, Icelandic.
- q. v.
- quod vide.
Tilvitnuð rit
- Orkn.
- Orkneyinga saga. (E. II.)
- Nj.
- Njála. (D. II.)
- Rd.
- Reykdæla saga. (D. II.)
- Fas.
- Fornaldar sögur. (C. II.)
- Fms.
- Fornmanna sögur. (E. I.)
- Clem.
- Clements saga. (F. III.)
- Bs.
- Biskupa sögur. (D. III.)
- Hm.
- Hává-mál. (A. I.)
- Gísl.
- Gísla saga. (D. II.)
- N. G. L.
- Norges Gamle Love. (B. II.)