Yrða

glaumr

nafnorð, karlkyn

Merkingar

m. [glam, cp. Scot. glamer = noise], a merry noise, esp. at a banquet; var þar inn at heyra glaumr mikill, Ld. 170; glaum ok hornaskol, Eb. 28; sat við drykkju, þar var g. mikill, Eg. 303; glaumr mikill ok fjölmenni, Fms. xi. 108; g. ok gleði, Sturl. i. 23, 24, Fms. iv. 48; gný ok glaum herliðsins, Hkr. iii. 65: freq. in mod. usage, g. heimsins, g. veraldar, the noise and bustle of the world, Vídal.

  1. 2.

    in old poetry joy, merriment; glaums andvana, cheerless, Gkv. 2. 41; bella glaumi, 29; manna g., joy (society) of men, Skm. 34; glaumr þverr, the cheer (the heart) sinks, Glúm. 339 (in a verse).

    1. β.

      a lusty crowd of men; val-glaumr, a host of warriors, Gm. 21.

Skammstafanir og tilvitnanir

Skammstafanir

m.
karlkyn (e. masculine)
cp.
compare.
Scot.
Scottish.
esp.
especially.
freq.
frequent, frequently.
mod.
modern.

Tilvitnuð rit

Ld.
Laxdæla saga. (D. II.)
Eb.
Eyrbyggja saga. (D. II.)
Eg.
Egils saga. (D. II.)
Fms.
Fornmanna sögur. (E. I.)
Sturl.
Sturlunga saga. (D. I.)
Hkr.
Heimskringla. (E. I.)
Vídal.
Vídalíns-postilla.
Gkv.
Guðrúnar-kviða. (A. II.)
Skm.
Skírnis-mál. (A. I.)
Glúm.
Víga-Glúms saga. (D. II.)
Gm.
Grímnis-mál. (A. I.)