gleði

f. [glaðr; Swed.-Dan. glæde], gladness, merriment, good cheer; in old writers esp. of enjoyment at a festival, story-telling, music, sport of any kind; leikar ok allskyns gleði, Fs. 25; gleði ok gamanræður, 72; g. ok góð fylgd, 130; lítil var gleði manna at boðinu, Ísl. ii. 251; var þar þá gleði mikil, Nj. 254; eptir þat fór fram g. ok skemtan, Ld. 202; kvaðsk mundu undir standa með þeim um hverja gleði er þeir vildi fram hafa, Sturl. i. 20; tóku þeir þar veizlu góða ok höfðu gleði mikla, Eg. 371; gleði ok góð Jól, Grett.; þar var gleði mikil, leikar ok fjölmenni, Sturl. iii. 258; görði hann sik léttan við alþýðu ok átti alþýðugleði, Bs. i. 680; görðisk þá gleði mikil í hallinni, Fms. i. 162; drukku með mikilli gleði ok skemtan, iv. 82; glaumr ok g. (vide above); vilda ek nú til þess mæla at ér tækit upp nokkura gleði nýja til skemtunar mönnum, xi. 109; eptir þetta vóru leikar upp teknir, gengu Fossverjar fyrir gleðinni, Vígl. 24: in the Middle Ages the wakes were often called gleðir (pl.), Jóla-gleði, Christmas games, etc.