gnægja
sagnorð
ð, [gnógr], to endow, bestow upon; gnægð með góðum hlutum, Stj. 421; hve hann yrþjóð (acc.) auði gnegir, how he endows men with bliss, Ad. 18; and gnegðr at fjárafli, endowed with wealth, id. In mod. usage nægja, það nægir, ‘tis enough, e. g. sá hefir nóg sér nægja lætr, a saying, freq.
Skammstafanir og tilvitnanir
Skammstafanir
- acc.
- þolfall (e. accusative)
- mod.
- modern.
- e. g.
- exempli gratia.
- freq.
- frequent, frequently.
Tilvitnuð rit
- Stj.
- Stjórn. (F. I.)
- Ad.
- Arinbjarnar-drápa. (A. III.)