Yrða

gnötra

sagnorð

að, [gnat], to clatter, rattle; gnötrar (gnottir, Verel.) sverðit hvárt yfir annat, Bret. 55; menn þóttusk heyra at beinin gnötruðu við hræringarnar, his bones clattered, Bs. i. 69: esp. of the teeth, skelfr hann svá mjök at gnötrar í honum hver tönn, Háv. 54; tennr hans nötruðu, Fbr. 149: metaph., þar hlaut at nötra um, Sd. 169:—in mod. usage freq. to shiver, shake, as with cold.

Skammstafanir og tilvitnanir

Skammstafanir

esp.
especially.
metaph.
metaphorical, metaphorically.
mod.
modern.
freq.
frequent, frequently.

Tilvitnuð rit

Verel.
Verelius, Index.
Bret.
Breta sögur. (G. I.)
Bs.
Biskupa sögur. (D. III.)
Háv.
Hávarðar saga. (D. II.)
Fbr.
Fóstbræðra saga. (D. II.)
Sd.
Svarfdæla saga. (D. II.)