Yrða

gren

nafnorð, hvorugkyn

n., gen. pl. grenja, a lair; gren eðr holur (of a snake), Stj. 93; varga gren, hafði úlfrinn dregit eitt lík inn í grenit (lair, of a wolf), Mirm. 36: in Icel. only of a fox’s lair, sem melrakki í greni, Nj. 198, Karl. 144, Sturl. i. 88; hann mun bíta kunna nær greninu, Ld. 278.

Skammstafanir og tilvitnanir

Skammstafanir

n.
hvorugkyn (e. neuter)
gen.
eignarfall (e. genitive)
pl.
fleirtala (e. plural)
Icel.
Iceland, Icelander, Icelanders, Icelandic.
COMPDS
samsett orð (e. compounds)

Tilvitnuð rit

Stj.
Stjórn. (F. I.)
Mirm.
Mirmants saga. (G. II.)
Nj.
Njála. (D. II.)
Karl.
Karla-magnús saga. (G. I.)
Sturl.
Sturlunga saga. (D. I.)
Ld.
Laxdæla saga. (D. II.)