Yrða

grundvöllr

nafnorð, karlkyn

grund-völlr

Merkingar

m. [cp. Goth. grunduvaddjus = θεμέλιον; mid. H. G. gruntwal; Dan. grundvold]:

  1. 1.

    prop. ground marked out for a building, marka grundvöll til húss (kirkju), Ld. 298, Fms. i. 203, Korm. 8, Sks. 110, Orkn. 286, Stj. 134.

  2. 2.

    metaph. ground-plan, Mar. 12; setja grundvöll Kristni sinnar, Hom. 147; tólf postular eru grundvöllr undir várri trú, Mar. 12; er lítillæti sannr grundvöllr undir öllum mannkostum, id.; Kristiliga trú vera grundvöll ok upphaf góðra verka, Gþl. viii. (pref.); þann grundvöll, er upphaf er allrar speki, Sks. 4; af þessum grundvöllum timbrask enar mestu höfuð-úgæfur, 26; orð eðr erendi, er tekin eru af mannvits grundvelli, which are founded on good sense, 438; reisa hús af grundvelli, to raise a building from the ground, Fms. vi. 440. grundvallar-maðr, m. a founder, Anecd. 66.

Skammstafanir og tilvitnanir

Skammstafanir

m.
karlkyn (e. masculine)
cp.
compare.
Goth.
Gothic.
mid. H. G.
middle High German.
Dan.
Danish.
prop.
proper, properly.
metaph.
metaphorical, metaphorically.
pref.
preface.

Tilvitnuð rit

Ld.
Laxdæla saga. (D. II.)
Fms.
Fornmanna sögur. (E. I.)
Korm.
Kormáks saga. (D. II.)
Sks.
Konungs skugg-sjá. (H. II.)
Orkn.
Orkneyinga saga. (E. II.)
Stj.
Stjórn. (F. I.)
Mar.
Maríu saga. (F. III.)
Hom.
Hómilíu-bók. (F. II.)
Gþl.
Gulaþings-lög. (B. II.)
Anecd.
Anecdoton. (H. II.)