Yrða

hægja

sagnorð

Merkingar

ð, to abate, with dat.; hægja rás sinni, to slacken one’s course, Landn. 251, passim.

  1. 2.

    metaph. to relieve; h. válaði sitt (sínu), 655 iii. 1: to seek relief for one, of a sick person, var þeim hægt í öllu sem mátti, Fms. xi. 290.

  2. II.

    impers., of a storm or high sea, to abate; veðrið hægir, það er farið að hægja; as also,

  3. III.

    reflex. to abate; sjór tók at hægjask, Fms. x. 150: to get smoother, kann vera at hægisk ráðit, Band. 8; er Guð vill láta nokkurn veg hægjask um hans mál, Fms. viii. 19: impers., eptir allt þetta hægisk Fróða lítið, F. became more at ease, Fas. i. 5.

Skammstafanir og tilvitnanir

Skammstafanir

dat.
þágufall (e. dative)
metaph.
metaphorical, metaphorically.
impers.
ópersónulegt (e. impersonal)
reflex.
reflexive.

Tilvitnuð rit

Landn.
Landnáma. (D. I.)
Fms.
Fornmanna sögur. (E. I.)
Band.
Banda-manna saga. (D. II.)
Fas.
Fornaldar sögur. (C. II.)