Yrða

héðan

atviksorð

Merkingar

adv., hieðan in an old vellum, 655 x. 2, which shews that the pronunciation was the same then as now, [A. S. heonan; North. E. hein and hine; cp. Germ. hin]:—hence, from this place, Gm. 28, Ls. 7, Skm. 38, Hbl. 13, Am. 36, Nj. 32, Jb. 10, Grág. i. 150, Edda 8; fyrir héðan e-t, on the hither side, Symb. 30; fyrir héðan hafit, on the hither side of the sea, Fas. ii. 240.

  1. II.

    temp. henceforth, Fms. vi. 279, xi. 84; héðan frá, héðan í frá (mod. héðan af), hereafter, Nj. 83, Ísl. ii. 237. héðan-kváma, u, f. departure from hence, Fas. ii. 121 (in a verse).

Skammstafanir og tilvitnanir

Skammstafanir

adv.
atviksorð (e. adverb)
A. S.
Anglo-Saxon.
North. E.
Northern English.
cp.
compare.
Germ.
German.
temp.
temporal.
mod.
modern.
f.
kvenkyn (e. feminine)

Tilvitnuð rit

Gm.
Grímnis-mál. (A. I.)
Ls.
Loka-senna. (A. I.)
Skm.
Skírnis-mál. (A. I.)
Hbl.
Hárbarðs-ljóð. (A. I.)
Am.
Atla-mál. (A. II.)
Nj.
Njála. (D. II.)
Jb.
Jóns-bók. (B. III.)
Grág.
Grágás. (B. I.)
Edda
Edda. (C. I.)
Symb.
Symbolae. (H. IV.)
Fas.
Fornaldar sögur. (C. II.)
Fms.
Fornmanna sögur. (E. I.)