hóta
sagnorð
Merkingar
að, older form hœta (q. v.), to hoot, threaten, with dat., Hkr. ii. 260, Fms. viii. 359, passim.
- II.
hóta e-u fram, to hold forth (a weapon or the like) with threatening gestures, Rétt. 71; cp. ota and hvata.
Skammstafanir og tilvitnanir
Skammstafanir
- q. v.
- quod vide.
- dat.
- þágufall (e. dative)
- cp.
- compare.
Tilvitnuð rit
- Hkr.
- Heimskringla. (E. I.)
- Fms.
- Fornmanna sögur. (E. I.)
- Rétt.
- Réttarbætr. (B. II.)