hökull
nafnorð, karlkyn
m., dat. hökli, [Ulf. renders by hakul the Gr. φελόνης, i. e. φαινόλης, Lat. paenula, a mantle, 2 Tim. iv. 13; A. S. hacela; O. H. G. hachul; old Fr. hekil; Dan. messe-hagel; akin to hekla, q. v.]:—a priest’s cope; purpura-h., Bs. i. 67; hann hafð ok út pell þat er h. sá er úr görr er Skarbendingr heitir, 77, Vm. 13, 92, Fms. iii. 168, viii. 197, D. I. passim.
Skammstafanir og tilvitnanir
Skammstafanir
- m.
- karlkyn (e. masculine)
- dat.
- þágufall (e. dative)
- Ulf.
- Ulfilas.
- Gr.
- Greek.
- i. e.
- id est.
- Lat.
- Latin.
- A. S.
- Anglo-Saxon.
- O. H. G.
- Old High German.
- Dan.
- Danish.
- q. v.
- quod vide.
Tilvitnuð rit
- Bs.
- Biskupa sögur. (D. III.)
- Vm.
- Vilkins-máldagi. (J. I.)
- Fms.
- Fornmanna sögur. (E. I.)
- D. I.
- Diplomatarium Islandicum. (J. I.)