húfa
nafnorð, kvenkyn
Merkingar
u, f., proncd. húa, [Scot. how; O. H. G. hûba; Germ. haube; Dan. hue]:—a hood, cap, bonnet; húfa hlaðbúin, Fms. vii. 225; höttr né húfa, Sks. 290; bar kona vatn í húfu sinni, Bs. i. 461, Gísl. 24, Bs. ii. 21, Dipl. v. 18 (belonging to a priest’s dress), passim; stál-húfa, a steel hood; skott-húfa, a tasseled cap; koll-húfa, a cowl or skull-cap; nátt-húfa, a night cap.
- 2.
the name of a cow with a white head; heimsk er hún Húfa, Stef. Ól., Kveld. ii. 197; Skinn-húfa, a nickname. húfu-lauss, adj. hoodless, bare-headed.
- II.
(= húfr), part of a church, in the old timber churches, Ísl. ii. 402 (of a temple); hann lét færa innar háaltarit í húfuna, Bs. i. 830, 890, D. N. v. 586. húfu-viðr, m. timber for the húfa, Bs. i. 144.
Skammstafanir og tilvitnanir
Skammstafanir
- f.
- kvenkyn (e. feminine)
- proncd.
- pronounced.
- Scot.
- Scottish.
- O. H. G.
- Old High German.
- Germ.
- German.
- Dan.
- Danish.
- adj.
- lýsingarorð (e. adjective)
- m.
- karlkyn (e. masculine)
Tilvitnuð rit
- Fms.
- Fornmanna sögur. (E. I.)
- Sks.
- Konungs skugg-sjá. (H. II.)
- Bs.
- Biskupa sögur. (D. III.)
- Gísl.
- Gísla saga. (D. II.)
- Dipl.
- Diplomatarium. (J. I.)
- Stef. Ól.
- Stefán Ólafsson.
- D. N.
- Diplomatarium Norvagicum. (J. II.)