húm
nafnorð, hvorugkyn
Merkingar
n., poët. the sea, from its dusky colour; salt húm, the salt sea, Lex. Poët., Edda (Gl.), also in poët. compds.
- II.
in prose, twilight, dusk; um kveldit í húmi, Fb. iii. 333; en húm var á mikit, Fas. ii. 284, Grett. (in a verse); í húminu, in the dusk of evening, Gísl. 138, Thom. 308: of the grey dusk in the morning, Fms. vi. 284; hence comes prob. the mod. phrase, að koma, fara í humótt (hámóti) á eptir, to lag behind, sneak behind another. humóttu-legr, adj. sneaking and ashamed.
Skammstafanir og tilvitnanir
Skammstafanir
- n.
- hvorugkyn (e. neuter)
- poët.
- poetically.
- compds.
- samsett orð (e. compounds)
- prob.
- probably.
- mod.
- modern.
- adj.
- lýsingarorð (e. adjective)
Tilvitnuð rit
- Lex. Poët.
- Lexicon Poëticum by Sveinbjörn Egilsson, 1860.
- Edda
- Edda. (C. I.)
- Fb.
- Flateyjar-bók. (E. I.)
- Fas.
- Fornaldar sögur. (C. II.)
- Grett.
- Grettis saga. (D. II.)
- Gísl.
- Gísla saga. (D. II.)
- Fms.
- Fornmanna sögur. (E. I.)