hanga
sagnorð
Merkingar
pret. hékk, 2nd pers. hékkt, mod. hékst, pl. héngu; pret. subj. héngja, mod. héngi; part. hanginn; pres. indic. irreg. hangi; a provincial weak pret. hangði also occurs a few times in old writers, e. g. Edda 76, which form is still heard in southern Icel. (in and about Reykjavík): [Ulf. hahan; A. S. hæn; Engl. hang; O. H. G. hahan; Germ. hangen; Dan. hænge; Swed. hänge]:—to hang, Lat. pendere:
- α.
to hang, be suspended; hvers manns alvæpni hékk yfir rúmi hans, Eg. 88; vápn sín, er þar héngu hjá þeim, 377; þetta it stóra sverð er uppi hangir, Fas. iii. 120; hann hefir nú tvá daga á krossi hangit, 625. 79.
- β.
to cleave to; svá hanga þykt á þeim skotin, Al. 138; ok hangði hón á lifrinni þar til er hann dó, Edda 76; en ef við hangir, if it hangs fast to, N. G. L. i. 66.
- γ.
to hang up, for smoking; eða tvau laer héngi, Hm. 66; whence hanginn, hung, smoked; hangið kjöt (proncd. hangi-kjöt), hung, smoked meat.
- 2.
to be hanged, executed; annarr skyldi hanga, en öðrum steypa í forsinn Sarp, Fms. vii. 181; at eigi væri hverr yðvarr maklegri at hanga, 13; gengir þú at hanga, Am. 22, cp. Hm. 139, Fms. v. 212.
Skammstafanir og tilvitnanir
Skammstafanir
- pret.
- þátíð (e. preterite)
- pers.
- person.
- mod.
- modern.
- pl.
- fleirtala (e. plural)
- subj.
- viðtengingarháttur (e. subjunctive)
- part.
- lýsingarháttur (e. participle)
- pres.
- nútíð (e. present)
- indic.
- framsöguháttur (e. indicative)
- irreg.
- óreglulegt (e. irregular)
- e. g.
- exempli gratia.
- Icel.
- Iceland, Icelander, Icelanders, Icelandic.
- Ulf.
- Ulfilas.
- A. S.
- Anglo-Saxon.
- Engl.
- English.
- O. H. G.
- Old High German.
- Germ.
- German.
- Dan.
- Danish.
- Swed.
- Swedish.
- Lat.
- Latin.
- proncd.
- pronounced.
- cp.
- compare.
Tilvitnuð rit
- Edda
- Edda. (C. I.)
- Eg.
- Egils saga. (D. II.)
- Fas.
- Fornaldar sögur. (C. II.)
- Al.
- Alexanders saga. (G. I.)
- N. G. L.
- Norges Gamle Love. (B. II.)
- Hm.
- Hává-mál. (A. I.)
- Fms.
- Fornmanna sögur. (E. I.)
- Am.
- Atla-mál. (A. II.)