Yrða

harpa

nafnorð, kvenkyn

sjá einnig harpa sagnorð

Merkingar

u, f. [A. S. hearpe; Engl. harp; O. H. G. harpha; Germ. harfe; Dan. harpe]

  1. I.

    a harp, it occurs as early as Vsp. 34, Akv. 31, Am. 62, Og. 27, Bs. i. 155, Fms. vi. 203, vii. 97, Sks. 704.

  1. II.

    metaph. a shell; erat hlums vant kvað refr, dró hörpu at ísi, a saying, Fms. vii. 19: whence hörpu-diskr, m. a ‘harp-disk,’ a kind of shell: hörpu-skel, f. a harp-shell, Eg. 769, Eggert Itin.

  2. III.

    the first month of the summer, from the middle of April to the middle of May, is called Harpa.

Skammstafanir og tilvitnanir

Skammstafanir

f.
kvenkyn (e. feminine)
A. S.
Anglo-Saxon.
Engl.
English.
O. H. G.
Old High German.
Germ.
German.
Dan.
Danish.
COMPDS
samsett orð (e. compounds)
metaph.
metaphorical, metaphorically.
m.
karlkyn (e. masculine)

Tilvitnuð rit

Vsp.
Völuspá. (A. I.)
Akv.
Atla-kviða. (A. II.)
Am.
Atla-mál. (A. II.)
Og.
Oddrúnar-grátr. (A. II.)
Bs.
Biskupa sögur. (D. III.)
Fms.
Fornmanna sögur. (E. I.)
Sks.
Konungs skugg-sjá. (H. II.)
Eg.
Egils saga. (D. II.)
Itin.
Itinerarium or Travels of Eggert Ólafsson, 1772.