heiðr
nafnorð, karlkyn
sjá einnig heiðr lýsingarorð
m., gen. heiðrs, [akin to heið, f. above, q. v.; Dan. hæder; Swed. häder]:—honour; it does not occur in very old or class. writers; til heiðrs ok sæmdar, Stj. 95; stórr heiðr, Fs. (Vd.) 21; heiðr ok tign, Fb. i. 564; h. ok hamingja, 566; Guðs heiðr, Fms. vii. 172 (v. l. of the Hrokkinskinna), Mar. passim: freq. in mod. usage, halda í heiðri, to honour, etc.
COMPDS:
Skammstafanir og tilvitnanir
Skammstafanir
- m.
- karlkyn (e. masculine)
- gen.
- eignarfall (e. genitive)
- f.
- kvenkyn (e. feminine)
- q. v.
- quod vide.
- Dan.
- Danish.
- Swed.
- Swedish.
- class.
- classical.
- v. l.
- varia lectio.
- freq.
- frequent, frequently.
- mod.
- modern.
- etc.
- et cetera.
- COMPDS
- samsett orð (e. compounds)
Tilvitnuð rit
- Stj.
- Stjórn. (F. I.)
- Fs.
- Forn-sögur. (D. II.)
- Vd.
- Vatnsdæla saga. (D. II.)
- Fb.
- Flateyjar-bók. (E. I.)
- Fms.
- Fornmanna sögur. (E. I.)
- Mar.
- Maríu saga. (F. III.)