Yrða

heið

nafnorð, hvorugkyn

Merkingar

  1. 1.

    n. brightness of the sky; heið ok sólskin, Ó. H. 108, Bs. i. 339; sólina, ef í heiði mætti sjá, K. Þ. K. 96: in plur., frost fylgði mikit veðrinu, ok vóru stundum heið í himininn upp, the gale was followed by sharp frost, and now and then there were bright spots up in the sky, Bjarn. 54; veðr var bjart ok skein sól í heiði, Fms. v. 77; tunglið þá það skín í heiði, Rb. 108; sem þá er roðar fyrir upprennandi sólu í hinu fegrsta heiði, Karl. 111, v. l.; sem röðull renni upp í heiði, Arnór: in poetry the heaven is called heiðs há-rann, the high hall of brightness, Lex. Poët.

  2. 2.

    f. a fee, stipend, payment, an obsolete word only found in poets; the phrase, haptsœnis heið, the atoning fee of the gods = poetry, a song, in a verse of Kormak, seems to refer to the tale in Edda 47 (Skáldskapar-mál, ch. 3); whence heið-fé, n. a fee, stipend, Edda (Gl.): heið-frömuðr, m. an epithet of a king: heið-gjöf, f. a gift of fee: heið-launaðr, part. paid, granted in fee, N. G. L. i. 91: heið-maðr, m. a king’s man, who holds land in fee from the king: heið-menningr, m. a nickname, Landn.: heið-mærr, adj. open-handed: heið-sær, adj. sowing gold, open-handed, Lex. Poët.: heið-þegi, a, m. = heiðmaðr, esp. of a king’s man, answering to the mod. soldier; for all these words vide Lex. Poët.

  3. II.

    hence metaph. worth, value; lítils heiðar, of small worth, of small repute, Fms. vi. 130 (in a verse); Daniel sá einskis heiðar á Bel, D. saw naught of worth in Bel, Blanda: whence the mod. compds, heiðar-liga, adv. worthily; heiðar-ligr, adj. worthy, honourable; vide heiðr below.

Skammstafanir og tilvitnanir

Skammstafanir

n.
hvorugkyn (e. neuter)
plur.
fleirtala (e. plural)
v. l.
varia lectio.
f.
kvenkyn (e. feminine)
ch.
chapter.
m.
karlkyn (e. masculine)
part.
lýsingarháttur (e. participle)
adj.
lýsingarorð (e. adjective)
esp.
especially.
mod.
modern.
metaph.
metaphorical, metaphorically.
adv.
atviksorð (e. adverb)

Tilvitnuð rit

Ó. H.
Ólafs saga Helga. (E. I.)
Bs.
Biskupa sögur. (D. III.)
K. Þ. K.
Kristinn-réttr Þorláks ok Ketils = Kristinna-laga-þáttr. (B. I.)
Bjarn.
Bjarnar saga. (D. II.)
Fms.
Fornmanna sögur. (E. I.)
Rb.
Rímbegla. (H. III.)
Karl.
Karla-magnús saga. (G. I.)
Lex. Poët.
Lexicon Poëticum by Sveinbjörn Egilsson, 1860.
Edda
Edda. (C. I.)
N. G. L.
Norges Gamle Love. (B. II.)
Landn.
Landnáma. (D. I.)