Yrða

heimkváma

nafnorð, kvenkyn

heim-kváma

(heim-koma), u, f. return home, Fms. i. 290, Sturl. i. 213: the phrase, missa heimkvámu, to miss one’s return, be slain in foreign parts, answering to ἀπολέσαι νόστιμον ημαρ, Od.; misti þar margr maðr heimkvámu, Fas. i. 385, (Skjöld. S., which is a paraphrase from an old lost poem); at margr missi heimkvámu í þeima styr, Sighvat, Hkr. iii. 40 (in a verse). heimkvámu-dagr, m. the day of coming home, νόστιμον ημαρ, Lex. Poët.

Skammstafanir og tilvitnanir

Skammstafanir

f.
kvenkyn (e. feminine)
m.
karlkyn (e. masculine)

Tilvitnuð rit

Fms.
Fornmanna sögur. (E. I.)
Sturl.
Sturlunga saga. (D. I.)
Od.
Odysseifs-kvæði, prose, 1829.
Fas.
Fornaldar sögur. (C. II.)
Skjöld.
Skjöldunga saga. (C. II.)
Hkr.
Heimskringla. (E. I.)
Lex. Poët.
Lexicon Poëticum by Sveinbjörn Egilsson, 1860.