heimskr
lýsingarorð
adj. [heima], foolish, silly, prop. ‘homish,’ of one who has never been from home, as in the saying, heimskt er heimalit barn, homish (silly) is the home-bred bairn: heimskr, drill, is opp. to horskr, Hm. 93; h. maðr, 19; heimskir halir, fools, bad men, Sdm. 24: the saying, verðr opt heitum heimskr maðr feginn, fair words make a fool’s heart leap for joy, Þorst. St. 55; heimskir menn, Nj. 33: an idiot, Grág. i. 177; h. ok úráðvandr, Fs. 51; sá skal hýðing valda er heimskastr er á þingi, N. G. L. i. 349: nicknames, Ketill Heimski, Hrafn H., Hreiðarr H., Óttarr H., Landn., Hdl., Fms.; cp. Lat. Brutus.
Skammstafanir og tilvitnanir
Skammstafanir
- adj.
- lýsingarorð (e. adjective)
- prop.
- proper, properly.
- opp.
- opposed.
- cp.
- compare.
- Lat.
- Latin.
Tilvitnuð rit
- Hm.
- Hává-mál. (A. I.)
- Sdm.
- Sigrdrífu-mál. (A. II.)
- Nj.
- Njála. (D. II.)
- Grág.
- Grágás. (B. I.)
- Fs.
- Forn-sögur. (D. II.)
- N. G. L.
- Norges Gamle Love. (B. II.)
- Landn.
- Landnáma. (D. I.)
- Hdl.
- Hyndlu-ljóð. (A. II.)
- Fms.
- Fornmanna sögur. (E. I.)