heimta
nafnorð, kvenkyn
sjá einnig heimta sagnorð
Merkingar
u, f. a claim, demand, of payment due to one, or the like, Sturl. i. 113, Grág. ii. 379, K. Á. 84, Fb. i. 471, (fjár-heimta, arf-h.)
- 2.
esp. in pl. (heimtur), a bringing home sheep from the summer pastures; þat var eitthvert sinn um haust at heimtur vóru íllar á fé manna, ok var Glúmi vant margra geldinga, Nj. 26; haust-heimtur, Band. 4; skaut mjök í tvau horn um heimtur Odds frá því er verit hafði, id.; ok er á leið haustið ferr hann á fjall, verða heimtur góðar, ok missir engis sauðar, 3; al-heimtur, gathering in all one’s sheep, cp. Glúm. ch. 7, Rd. 4, Eb. ch. 18, Nj. ch. 16; very freq. in mod. usage.
Skammstafanir og tilvitnanir
Skammstafanir
- f.
- kvenkyn (e. feminine)
- esp.
- especially.
- pl.
- fleirtala (e. plural)
- cp.
- compare.
- ch.
- chapter.
- freq.
- frequent, frequently.
- mod.
- modern.
Tilvitnuð rit
- Sturl.
- Sturlunga saga. (D. I.)
- Grág.
- Grágás. (B. I.)
- K. Á.
- Kristinn-réttr Árna biskups. (B. III.)
- Fb.
- Flateyjar-bók. (E. I.)
- Nj.
- Njála. (D. II.)
- Band.
- Banda-manna saga. (D. II.)
- Glúm.
- Víga-Glúms saga. (D. II.)
- Rd.
- Reykdæla saga. (D. II.)
- Eb.
- Eyrbyggja saga. (D. II.)