Yrða

heipt

nafnorð, kvenkyn

Merkingar

better heift, f. [Ulf. haifsts = ἔρις, ἐριθεία, ἀγών, cp. haifstjan = ἀγωνίζεσθαι; akin is Germ. heftig, whence mod. Dan. hæftig]:—the earliest sense is feud, deadly war; vinna e-m heipt, to wage war (do battle) against one, Vkv. 10; deila heiptir, to wage deadly feud, Hkv. 1. 44; senda e-m heiptar-boð, to challenge one to combat, Fas. iii. 27 (in a verse): hereto belong such poët. epithets as, heiptar-nýtr, heiptar-strangr, heipt-bráðr, heipt-fíkinn, heipt-glaðr, heipt-mildr, heipt-minnigr, heipt-móðr, heipt-örr, heipt-snarr, = mighty in war, warlike, all of them used as ‘ornamental’ epithets of praise, vide Lex. Poët.: as also heiptar-hvessir, m. a war kindler, id.

  1. β.

    bane; heipt hrísungs, the bane of a copse, i. e. fire, Ýt. 19: in the old poems Hm. and Sdm. heipt seems used in a peculiar sense, viz. an imprecation, spell, Hm. 136, 152, Sdm. 12, 36, and perh. Eb. in the Máhlíðingavísur.

  2. 2.

    evil doings, injury; eiga e-m heiptir at gjalda, Hkr. i. 85, Korm. (in a verse); gjalda e-m harma ok heiptir, Ó. H. 214.

  3. II.

    deadly hatred, spite; halda heift í hjarta, Hom. 50; heipt ok harðindi, ill-will and tyranny, Fms. vi. 42; meir af h. en ást, xi. 310; hafa heipt á e-m, to hate one.

    1. 2.

      fury; þá svall heipt í Högna, H. swelled with fury, Bragi.

Skammstafanir og tilvitnanir

Skammstafanir

f.
kvenkyn (e. feminine)
Ulf.
Ulfilas.
cp.
compare.
Germ.
German.
mod.
modern.
Dan.
Danish.
poët.
poetically.
m.
karlkyn (e. masculine)
i. e.
id est.
viz.
namely.
perh.
perhaps.
COMPDS
samsett orð (e. compounds)

Tilvitnuð rit

Vkv.
Völundar-kviða. (A. II.)
Hkv.
Helga-kviða Hundingsbana. (A. II.)
Fas.
Fornaldar sögur. (C. II.)
Lex. Poët.
Lexicon Poëticum by Sveinbjörn Egilsson, 1860.
Hm.
Hává-mál. (A. I.)
Sdm.
Sigrdrífu-mál. (A. II.)
Eb.
Eyrbyggja saga. (D. II.)
Hkr.
Heimskringla. (E. I.)
Korm.
Kormáks saga. (D. II.)
Ó. H.
Ólafs saga Helga. (E. I.)
Hom.
Hómilíu-bók. (F. II.)
Fms.
Fornmanna sögur. (E. I.)