heit²

nafnorð, hvorugkyn

sjá einnig heit¹ nafnorð, hvorugkyn

n. a solemn promise, vow; munu yðr heit hans öll föst, Eg. 28, Þorst. St. 55; efnt þykkisk þú hafa heit þín, en nú eru eptir mín heit, Nj. 59; en í engum heitum (engagement) vil ek bindask, Ó. H. 32: in sing. a vow, holy vow, kvað engan hlut batna munu við þat heit, Rd. 248; er honum þótti sem þegit mundi heitið, Glúm. 348; efla heit, to make a vow, Gísl. 90; stofna heit, id., Fms. ii. 16, Sturl. i. 222; festa heit, id., Bs. i. 184: but esp., strengja heit, to make a solemn vow (in the heathen time, whence heit-strenging), Fs. 122, Ísl. ii. 166, Fms. i. 3, xi. 26, Fb. ii. 353, Hrafn. 5; enda heit sitt, Fb. ii. 371: eccl. a vow, offra Drottni heit sín, Stj. 429; heit öll ok testamenta, K. Á. 216: a promise (in marriage), hann bað konunnar ok fékk heitið hennar, Edda 23; bregða föstu heiti, to break a promise, Alm. 5.

Skammstafanir og tilvitnanir

Skammstafanir

n.: hvorugkyn (e. neuter)
sing.: eintala (e. singular)
esp.: especially.
eccl.: ecclesiastical.

Tilvitnuð rit

Eg.: Egils saga. (D. II.)
Nj.: Njála. (D. II.)
Ó. H.: Ólafs saga Helga. (E. I.)
Rd.: Reykdæla saga. (D. II.)
Glúm.: Víga-Glúms saga. (D. II.)
Gísl.: Gísla saga. (D. II.)
Fms.: Fornmanna sögur. (E. I.)
Sturl.: Sturlunga saga. (D. I.)
Bs.: Biskupa sögur. (D. III.)
Fs.: Forn-sögur. (D. II.)
Fb.: Flateyjar-bók. (E. I.)
Hrafn.: Hrafnkels saga. (D. II.)
Stj.: Stjórn. (F. I.)
K. Á.: Kristinn-réttr Árna biskups. (B. III.)
Edda: Edda. (C. I.)
Alm.: Alvís-mál. (A. I.)