hnakki
nafnorð, karlkyn
a, m. [Dan. nakke; Swed. nacke; cp. A. S. hnecca; Engl. neck, although in a different sense]:—the nape of the neck, back of the head, occiput, N. G. L. i. 339, Fms. ii. 272 (v. l.), vii. 192, viii. 77; Nj. 96; setja (snúa) hnakka við e-m, to turn the back on one, Sighvat, Hom. 68; settu hnakkann á bak sér aptr, áðr þeir fengu séð upp yfir, Edda 30; hnakka dyttr, Orkn. (in a verse).
COMPDS:
Skammstafanir og tilvitnanir
Skammstafanir
- m.
- karlkyn (e. masculine)
- Dan.
- Danish.
- Swed.
- Swedish.
- cp.
- compare.
- A. S.
- Anglo-Saxon.
- Engl.
- English.
- v. l.
- varia lectio.
- COMPDS
- samsett orð (e. compounds)
Tilvitnuð rit
- N. G. L.
- Norges Gamle Love. (B. II.)
- Fms.
- Fornmanna sögur. (E. I.)
- Nj.
- Njála. (D. II.)
- Hom.
- Hómilíu-bók. (F. II.)
- Edda
- Edda. (C. I.)
- Orkn.
- Orkneyinga saga. (E. II.)