Yrða

hnoss

nafnorð, kvenkyn

Merkingar

f. [prob. from A. S. hnossian = to hammer, as smíð from smíða], a costly thing, esp. in plur. of a lady’s ornaments, Hkr. i. 16, Edda 21, Fms. xi. 428 (hnossa-smíði), Am. 53, Gh. 6, 18, Gkv. 2. 20, Harms. 40, Líknarb. 13, Orkn. 154 (in a verse): mythol. the goddess Hnoss, a daughter of Freyja and sister to Gersemi, Edda 21.

  1. II.

    freq. in mod. usage, but usually neuter, and used in sing. as well as in plur.; himneskt miskunar hnoss, Pass. 36. 3; = N. T. βραβειον, einn er sá sem hnossið meðtekr, 1 Cor. ix. 24; eg skunda … eptir því hnossi, Phil. iii. 14; dýrðar-h., the prize of glory.

Skammstafanir og tilvitnanir

Skammstafanir

f.
kvenkyn (e. feminine)
prob.
probably.
A. S.
Anglo-Saxon.
esp.
especially.
plur.
fleirtala (e. plural)
mythol.
mythology, mythologically.
freq.
frequent, frequently.
mod.
modern.
sing.
eintala (e. singular)
COMPDS
samsett orð (e. compounds)

Tilvitnuð rit

Hkr.
Heimskringla. (E. I.)
Edda
Edda. (C. I.)
Fms.
Fornmanna sögur. (E. I.)
Am.
Atla-mál. (A. II.)
Gh.
Guðrúnar-hefna. (A. II.)
Gkv.
Guðrúnar-kviða. (A. II.)
Orkn.
Orkneyinga saga. (E. II.)
Pass.
Passíu-sálmar.
N. T.
New Testament.