hrópa
sagnorð
Merkingar
að, [Ulf. hrôpjan = κράζειν; A. S. hreôpan; Hel. hrôpan; Scot. roup or rope; O. H. G. hruofan; Germ. rufen; Dutch roepen; Dan. raabe]:—to slander, defame a person, Nj. 68, Eg. 62, Landn. 238, Stj. 192, Str. 15, Orkn. 120, Anal. 175, Ísl. ii. 238.
- II.
[Germ. rufen], to cry, call aloud, freq. in mod. usage.
Skammstafanir og tilvitnanir
Skammstafanir
- Ulf.
- Ulfilas.
- A. S.
- Anglo-Saxon.
- Hel.
- Heliand.
- Scot.
- Scottish.
- O. H. G.
- Old High German.
- Germ.
- German.
- Dan.
- Danish.
- freq.
- frequent, frequently.
- mod.
- modern.
Tilvitnuð rit
- Nj.
- Njála. (D. II.)
- Eg.
- Egils saga. (D. II.)
- Landn.
- Landnáma. (D. I.)
- Stj.
- Stjórn. (F. I.)
- Str.
- Strengleikar. (G. II.)
- Orkn.
- Orkneyinga saga. (E. II.)
- Anal.
- Analecta. (D. II.)