hrósa
sagnorð
að, [Old Engl. and Scot. roose; Dan. rose; Swed. rosa; Ormul. rosen]:—to praise, often with the notion to vaunt, boast, with dat., Vkv. 24, Hbl. 4, Nj. 147, Fms. vi. 239, Hkr. ii. 299, Sks. 229, 743; h. sér, to boast, Karl. 291, Gísl. 37; h. sigri, to triumph, Ann. 1340; með hrósanda sigri, triumphant, Sks. 631; því herfangi er þeir áttu opt at h., to boast of, Fms. x. 253; Saul hrósaði (boasted), at hann hefði vel gört, Sks. 702.
Skammstafanir og tilvitnanir
Skammstafanir
- Engl.
- English.
- Scot.
- Scottish.
- Dan.
- Danish.
- Swed.
- Swedish.
- Ormul.
- Ormulum.
- dat.
- þágufall (e. dative)
Tilvitnuð rit
- Vkv.
- Völundar-kviða. (A. II.)
- Hbl.
- Hárbarðs-ljóð. (A. I.)
- Nj.
- Njála. (D. II.)
- Fms.
- Fornmanna sögur. (E. I.)
- Hkr.
- Heimskringla. (E. I.)
- Sks.
- Konungs skugg-sjá. (H. II.)
- Karl.
- Karla-magnús saga. (G. I.)
- Gísl.
- Gísla saga. (D. II.)
- Ann.
- Íslenzkir annálar. (D. IV.)