huga
sagnorð
Merkingar
að, or better hugði, (as from hyggja, q. v.), to mind, Lat. excogitare, to make out, think out; ráðit er nú hugat, Fms. xi. 21; hugat hefi ek mér ráð, Gísl. 15; Fátt er of vandlega hugat, a saying.
- 2.
huga e-m e-t, to keep in store for one; verk hefi ek hugat þér, Nj. 53, Róm. 211; hverjar föðurbætr hann hefir hugat Hákoni konungi, Fms. vii. 261.
- 3.
with prepp.; e-m er umhugat um e-t, one is concerned about; mér mun mest um hugat, Ísl. ii. 150; allt skulda-lið hans þat er honum var mest um hugat, Al. 21; svá at eigi þurfi um at huga félát, Vápn. 30; huga at e-u (see athuga, athugi), to attend to, look after; þá var at hugat sárum Kormaks, Korm. 244, Fms. vi. 137; ef rétt er at hugt, if it is rightly considered, Al. 86; huga fyrir e-u, to provide for, Fms. vi. 127; í-huga, at-huga, to consider.
Skammstafanir og tilvitnanir
Skammstafanir
- q. v.
- quod vide.
- Lat.
- Latin.
- prepp.
- forsetning (e. preposition)
Tilvitnuð rit
- Fms.
- Fornmanna sögur. (E. I.)
- Gísl.
- Gísla saga. (D. II.)
- Nj.
- Njála. (D. II.)
- Róm.
- Rómverja saga. (E. II.)
- Al.
- Alexanders saga. (G. I.)
- Vápn.
- Vápnfirðinga saga. (D. II.)
- Korm.
- Kormáks saga. (D. II.)