hvar
atviksorð hvar-vetna
Merkingar
adv., hórvetna, Grág. ii. 282, Post. 686 B. 2, Fms. ii. 269; but usually, as also in mod. usage, though less correctly, hver-vetna, Nj. 32, Fms. vi. 16. 296, Karl. 534, and passim; [from hvar and vetna, a gen. pl. from an obsolete vetta = wight]:—everywhere; tók herr hans hvarvetna at láta undan siga, Fms. i. 174; hvarvetna milli steinanna, 230.
- 2.
with a local gen., h. þess er, wheresoever that, Grág. i. 36, ii. 292, 342, N. G. L. i. 42, cp. 74, where the gen. is dropped; munu þér hljóta at ráða okkar í millum h. er, in every case where, Fms. ii. 269, (thus Fb. 1. c., cp. Cd.)
Skammstafanir og tilvitnanir
Skammstafanir
- adv.
- atviksorð (e. adverb)
- mod.
- modern.
- gen.
- eignarfall (e. genitive)
- pl.
- fleirtala (e. plural)
- cp.
- compare.
- Cd.
- Codex.
Tilvitnuð rit
- Grág.
- Grágás. (B. I.)
- Post.
- Postula sögur. (F. III.)
- Fms.
- Fornmanna sögur. (E. I.)
- Nj.
- Njála. (D. II.)
- Karl.
- Karla-magnús saga. (G. I.)
- N. G. L.
- Norges Gamle Love. (B. II.)
- Fb.
- Flateyjar-bók. (E. I.)