hvika
sagnorð
að, mod. hika (a strong pret. hvak occurs in Fms. x. (Ágrip) 383):—to quail, shrink, waver; ok hvikaði (Ed. hinkaði wrongly) hestrinn undir honum, Fs. 159: of ranks in battle, Karl. 364; hvika undan, io quail; konungrinn hvak undan lítt þat, shrank from the blow, Fms. x. 383; hefir þú jafnan undan hvikat, Korm. 202; þat er nú ráð at h. eigi undan, Vígl. 72 new Ed.; hvikit ér allir, Nj. 78, Bs. ii. 229; Sigmundr kvað nú ekki göra at h. um þetta, Fb. i. 148: impers., hví hvikar þér svá, why quakest thou thus? Nj. 143.
Skammstafanir og tilvitnanir
Skammstafanir
- mod.
- modern.
- pret.
- þátíð (e. preterite)
- Ed.
- edition, editions, edited.
- impers.
- ópersónulegt (e. impersonal)
Tilvitnuð rit
- Fms.
- Fornmanna sögur. (E. I.)
- Fs.
- Forn-sögur. (D. II.)
- Karl.
- Karla-magnús saga. (G. I.)
- Korm.
- Kormáks saga. (D. II.)
- Vígl.
- Víglundar saga. (D. V.)
- Nj.
- Njála. (D. II.)
- Bs.
- Biskupa sögur. (D. III.)
- Fb.
- Flateyjar-bók. (E. I.)