hvessa
sagnorð
t, [hvass], to sharpen; hvessa ok hvetja, Fms. vii. 37; hvessa sýn, Pr. 474; h. augu, to look with a piercing glance, Hkv. I. 6, Edda 36, Eg. 44, 457, Fms. ii. 174, vii. 172: to make keen for a thing, encourage, Al. 33, Fms. vii. 37, Bs. i. 750: of weather, to blow keenly, blow up a gale, impers., veðr (acc.) tók at hvessa mjök, Ld. 326; hvesti veðrit, Fms. ix. 21; þá hvessti svá, at …, 387, freq.; það er farit að hvessa, það fer að hvessa, it ‘fares to blow sharp.’
Skammstafanir og tilvitnanir
Skammstafanir
- impers.
- ópersónulegt (e. impersonal)
- acc.
- þolfall (e. accusative)
- freq.
- frequent, frequently.
Tilvitnuð rit
- Fms.
- Fornmanna sögur. (E. I.)
- Hkv.
- Helga-kviða Hundingsbana. (A. II.)
- Edda
- Edda. (C. I.)
- Eg.
- Egils saga. (D. II.)
- Al.
- Alexanders saga. (G. I.)
- Bs.
- Biskupa sögur. (D. III.)
- Ld.
- Laxdæla saga. (D. II.)