hyggindi
óflokkað
in mod. usage a n. pl., but in old writers often a f. sing. and spelt hyggjandi, Edda (Gl.), Hm. 6, Skv. 3. 49, Fms. iv. 132, Hðm. 28, Hom., Grág. i. 176:—circumspection, wisdom, svo eru hyggindi sem í hag koma, a saying; at viti ok hyggindi, Fms. v. 342; at hyggindum, Landn. 259; at hyggindi ok réttlæti, Fms. iii. 106; vill hyggjandi (gen. sing.), out of one’s senses, Fas. i. 436 (in a verse); hyggindis-munr, Grett. 147 A.
Skammstafanir og tilvitnanir
Skammstafanir
- mod.
- modern.
- n.
- hvorugkyn (e. neuter)
- pl.
- fleirtala (e. plural)
- f.
- kvenkyn (e. feminine)
- sing.
- eintala (e. singular)
- gen.
- eignarfall (e. genitive)
Tilvitnuð rit
- Edda
- Edda. (C. I.)
- Hm.
- Hává-mál. (A. I.)
- Skv.
- Sigurðar-kviða. (A. II.)
- Fms.
- Fornmanna sögur. (E. I.)
- Hðm.
- Hamðis-mál. (A. II.)
- Hom.
- Hómilíu-bók. (F. II.)
- Grág.
- Grágás. (B. I.)
- Landn.
- Landnáma. (D. I.)
- Fas.
- Fornaldar sögur. (C. II.)
- Grett.
- Grettis saga. (D. II.)