ið
nafnorð, kvenkyn
sjá einnig ið nafnorð, hvorugkyn
f., the gen. iðjar, Hkr. ii. 227, points to a root iði; [this root word with derivatives, which in cognate languages is of rare occurrence, seems prop. to mean a perpetual motion, cp. Swed. and poët. Dan. id]:—a doing; orð ok iðir, words and deeds, Nj. (in a verse); ymissar iðir, Sighvat; leyfð ið, id.; tregnar iðir, sorrows, tears, Hðm. 1; þjóð veit þínar iðir, thy feats, Edda (in a verse); því verðr eigi til iðjar né verðs haldit, it can neither be worked nor sold, Hkr. l. c.
Skammstafanir og tilvitnanir
Skammstafanir
- f.
- kvenkyn (e. feminine)
- gen.
- eignarfall (e. genitive)
- prop.
- proper, properly.
- cp.
- compare.
- Swed.
- Swedish.
- poët.
- poetically.
- Dan.
- Danish.
- l. c.
- loco citato.
Tilvitnuð rit
- Hkr.
- Heimskringla. (E. I.)
- Nj.
- Njála. (D. II.)
- Hðm.
- Hamðis-mál. (A. II.)
- Edda
- Edda. (C. I.)