Yrða

il

nafnorð, kvenkyn

f., pl. iljar, the sole of the foot, planta pedis, Edda 110, Stj. 160, Hom. 17; hann steyptisk fyrir borð, ok sér í iljar honum, Edda 36, Grett. 141, Fms. iii. 101; millum hvirfils ok ilja, Sks. 159; undir ilinni á hægra fæti, Fms. viii. 265; neðan í ilina, Sturl. iii. 68, passim: in poetry, ilja gaupnir, the ‘gowpens,’ i. e. soles, of the feet, Þd.: the toes were in poetry called il-kvistir, m. ‘sole-twigs,’ and il-þorn, m. ‘sole-thorns,’ Am., Lex. Poët.

Skammstafanir og tilvitnanir

Skammstafanir

f.
kvenkyn (e. feminine)
pl.
fleirtala (e. plural)
i. e.
id est.
m.
karlkyn (e. masculine)

Tilvitnuð rit

Edda
Edda. (C. I.)
Stj.
Stjórn. (F. I.)
Hom.
Hómilíu-bók. (F. II.)
Grett.
Grettis saga. (D. II.)
Fms.
Fornmanna sögur. (E. I.)
Sks.
Konungs skugg-sjá. (H. II.)
Sturl.
Sturlunga saga. (D. I.)
Þd.
Þórs-drápa. (A. I.)
Am.
Atla-mál. (A. II.)
Lex. Poët.
Lexicon Poëticum by Sveinbjörn Egilsson, 1860.